Câbir b. Abdullah da Resûlullah’tan (s.a.a.) şu şekilde nakletmiştir:

 “Ali’nin bu ümmet üzerindeki hakkı, babanın evlat üzerindeki hakkı gibidir.” (Bihârü’l-Envâr, c.36, s.5; İhkâkü’l-Hak, c.6, s.491; F erâidü’s-Simtayn, c.1, s.297).

 İmam Muhammed Bâkır’dan (a.s.), şöyle buyurduğu nakledilmiştir:

 “Kim, Allah katındaki değerini anlamak istiyorsa, en değerli iki babası olan Muhammed ve Ali’nin (Allah’ın salavatı onların üzerine  olsun) yanında ne kadar değer sahibi olduğuna baksın.” (Bihârü’l-Envâr, c.23, s.260).

İmam Ali Rızâ (a.s.), babaları kanalıyla Resûlullah’tan (s.a.a.) şöyle nakletmiştir:

“Resûlullah (s.a.a.) oturduktan sonra, ne zaman kalkmak isterse, Ali’den başkası onun elinden tutmazdı. Resûlullah’ın (s.a.a.) ashabı da bunu bildikleri için Resûlullah’ın elinden ondan başkası tutmazdı.” (İ’lâmü’l-Verâ, s.189; Hilyetü’l-Ebrâr, c.1, s.233).

Hammâni’den de yine şu şekilde nakledilmiştir:

“Resûlullah (s.a.a.) oturduğunda Ali’ye yaslanırdı; kalkmak istediğinde ise, elini Ali’nin eline verirdi.” (İ’lâmü’l-Verâ, s.189; Hilyetü’l-Ebrâr, c.1, s.233).

Yine şöyle rivâyet edilmiştir: “Resûlullah (s.a.a.) vefat ettiği sırada başı Ali’nin kucağındaydı.” (İhkâkü’l-Hak, c.18, s.186).

Yezid b. Bilâl’den nakledilmiştir; dedi ki Ali’den (a.s.) şöyle duydum:

“Resûlullah (s.a.a.), benden başka kimsenin ona gusül vermemesini vasiyet etti. Benim avretimi kim görürse, gözleri kör olur, buyurdu.”

Hz. Ali şöyle devam etti: “Abbâs ve Üsâme perde arkasından bana su veriyorlardı. Ben Resûlullah’ın hangi uzvuna elimi uzatsan, sanki otuz kişi de benimle birlikte onu çeviriyordu; bu durum gusül bitinceye kadar devam etti!” (İhkâkü’l-Hak, c.7, s.30).